دیدی گفتم دیدی گفتم که یه روز پر میکشی تو هوام
دیدی گفتم دیدی گفتم که تو هم میری بدون وداع
میاد اون روز که نمیگیری سراغ از ما
میدونستم
میدونستم که دل سرد تو موندنی نیست
خوندنی نیست رفتی پر کشیدی دل نشت و گریست
نمونده جز اشک چشم و دو گونه خیس
دلی که بی نیازه همش فکر پروازه
میخواد بزاره بره
قلبی که غم نداره همش فکر فراره موندن براش مشکله
دیدی دیدی گفتم دیدی دیدی گفتم

|
+| نوشته شده توسط
محسن رضایی فر در چهارشنبه هفدهم مرداد 1386